Futbol Antrenman Seansı Nasıl Planlanır? Zaman Yönetimi Rehberi

Bu yazı antrenmanın dakikalarını nasıl değerlendireceğinize odaklanıyor. Haftalık dağılım için haftalık plan yazısı, yük ölçümü için RPE ile yoğunluk kontrolü yazısına bakabilirsiniz. Burada tek bir antrenmanın içine, yani sahada geçen zamana bakıyoruz.

Başlıktaki eski "90 dakikalık ideal seans" kalıbını da kanıta göre yeniden ele alıyoruz. Aşağıdaki bölümlerde göreceğiniz gibi, hiçbir sağlam kaynak çocuk için sabit bir ideal süre vermiyor. Bu yüzden rakam yerine ölçüt, tablo ve soru listesi sunuyoruz.

Futbol antrenman seansı hangi bölümlerden oluşur?

Çoğu antrenör seansı beş parçaya böler. Bu yapı bir kural değil, ortak bir dildir. Parçaların sırasını ve uzunluğunu yaş, saha ve hedef belirler.

1. Giriş: Oyuncular gelir, hedefi tek cümleyle söylersiniz, ilk etkinlik zaten hazırdır.
2. Isınma: Hareketi ve topu birlikte kullanan, oyuna benzeyen etkinlikler. Ayrıntılar için ısınma sıralaması yazısı yazısına bakın.
3. Ana bölüm: Antrenmanın hedefine ait beceri çalışması, mümkünse küçük gruplarda.
4. Oyun bölümü: Hedefin oyun içinde denendiği küçük alan oyunu veya serbest oyun.
5. Kapanış: Sakin bir geçiş, kısa geri bildirim ve bir sonraki seansa tek bir not.

Ancak bölümlerin dakikasını önceden sabitlemek yerine, her bölüm için bir bitiş koşulu yazmak daha işe yarar. Örneğin ısınma, herkesin ısındığını gördüğünüzde biter. Oyun bölümü, hedef davranış birkaç kez ortaya çıktığında bir sonraki varyasyona geçer.

Seans süresi için tek doğru rakam var mı?

Hayır. İncelediğimiz sağlam kaynaklarda çocuk futbolu için tek bir ideal seans süresi bulunmuyor. FIFA Training Centre 4-8 yaş sayfaları ve haftada bir antrenman sayfası antrenmanın yapısını ve ilkelerini anlatıyor, ancak dakika vermiyor.

Bu boşluk tesadüf değil, çünkü aynı yaştaki iki çocuk bile farklı enerji ve dikkat düzeyine sahip olabilir. Ayrıca gün içindeki okul yükü, hava ve uyku da süreyi etkiler. Bu nedenle ölçüt "kaç dakika" değil, "çocuk hâlâ oyunun içinde mi" sorusudur. 6 yaşında futbol antrenmanı yazısı bu ölçütü 6 yaş için ayrıntılı açıyor.

Bu nedenle pratik bir test önerelim. Antrenmanın son bölümünde çocuklar hâlâ topu istiyorsa süre uygundur. Buna karşılık esniyorlar, yere oturuyorlar, birbirleriyle oyalanıyorlarsa seans o gün çok uzamıştır. Bunu not alın ve bir sonraki planı buna göre ayarlayın.

90 dakikalık seans çocuk için neden ölçü olmamalı?

Çünkü 90 dakika yetişkin maçının süresidir, çocuk gelişiminin ölçüsü değildir. Sık duyulan "90 dakika en verimli süredir" cümlesi ise birincil bir çalışmayla desteklenmiyor.

Çocuk seansında dikkat edilmesi gereken iki şey vardır. Birincisi antrenmanın içindeki gerçek hareket oranı, ikincisi haftanın toplam yüküdür. 90 dakikalık bir antrenmanın büyük kısmı bekleme ve anlatımla geçerse, çocuk uzun süre sahada kalır ama az oynar. Bu hem verimsiz hem de sıkıcıdır.

Dolayısıyla küçük çocukta kesintisiz uzun seans önermiyoruz. Seansı kısa tutmak, oyun payını yüksek tutmak ve gerekiyorsa seansı iki parçaya bölmek daha güvenli yaklaşımdır. Yaş grubuna göre yaklaşım için 8 yaşında maç ve antrenman dengesi yazısını da okuyabilirsiniz.

Haftalık toplam süre neden seans süresinden önemlidir?

Çocuğun sağlığı tek antrenmanın uzunluğuna değil, haftanın toplamına bağlıdır. NATA 2019 önerileri, genç sporcuların haftalık organize spor saatinin yaşlarını aşmamasını öneriyor. Örneğin 12 yaşındaki bir sporcu için sınır 12 saattir.

Aynı belge haftada en az iki gün dinlenmeyi, tek sporda yılda sekiz aydan fazla kalmamayı ve sezon sonunda organize sporun dışında zaman geçirmeyi de içeriyor. Bunlar uyarı eşikleridir, kesin kural değildir. Yine de planlama için net bir üst sınır sağlarlar.

• Çocuğun okul sporu, ikinci kulüp, maç ve turnuvalar da haftalık toplama girer.
• Yaş sayısı bir üst sınırdır, hedef değildir. Küçük çocuklarda çoğu zaman çok altında kalmak gerekir.
• İki dinlenme günü planı, seans süresinden önce gelir.

Toplam yük, aşırı antrenmanın belirtileriyle de ilişkilidir. Ayrıntı için aşırı antrenman belirtileri yazısına bakın.

Play-Practice-Play seansı nasıl kurar?

Play-Practice-Play, seansı oyunla başlatıp oyunla bitiren üç aşamalı bir modeldir. FIFA Training Centre 4-8 yaş sayfasında modeli şöyle tarif ediyor: seans gerçek maça benzeyen bir etkinlikle başlar, ortada beceri çalışması gelir ve seans serbest oyunla kapanır.

• Play: Küçük takımlar, küçük sahalar ve basit kurallar. Antrenör önce gözlemler.
• Practice: Gözlemden çıkan ihtiyaca göre yapısı belli, tekrar içeren çalışma. Her çocuğa kişisel ve yapıcı geri bildirim verirsiniz.
• Play: Kısıtın az olduğu oyun. Çocuklar öğrendiğini kendi çözümleriyle dener.

Modelin güçlü yanı, antrenörün ihtiyacı sahadan okuması. Hazır bir drill listesiyle başlamak yerine ilk oyunu izlersiniz. Sonra çalışmayı oyunda gördüğünüz soruna göre seçersiniz. FIFA'nın haftada bir antrenman yapan gruplar için yazdığı haftada bir antrenman sayfası da aynı ruhu taşır: eğlenceli ısınma, bol topa dokunuş ve gerçek oyunla bitiş.

Çocuk antrenmanında gerçekte ne kadar zaman hareketle geçer?

Bu nedenle ölçüme bakalım. Çalışmalar, çocuk takım antrenmanlarında zamanın önemli bir kısmının orta ile şiddetli hareketin dışında kaldığını gösteriyor. Ridley ve arkadaşlarının 2018 çalışması Adelaide'deki kulüp antrenmanlarında ivmeölçerle ölçüm yaptı. Erkek futbol grubu antrenman süresinin ortalama yüzde 47'sinde, kız futbol grubu yüzde 38'inde orta-şiddetli aktivitedeydi.

Araştırmacılar tüm spor dallarında bu oranın tipik olarak yüzde 40 ile 50 arasında kaldığını bildiriyor. Tek bir antrenman, çocuğun günlük 60 dakikalık hedefinin yaklaşık yarısını sağlıyor. Çalışma küçük bir yerel örnekle yürüdü. Bu yüzden onu ülke ortalaması gibi okumayın.

Bu veri size şunu söylüyor: antrenmanın yarısından fazlası hareket dışı geçebilir ve bu normal sayılmamalıdır. Antrenör olarak kendi seansınızı bir hafta videoya alıp ya da bir yardımcıya saydırıp kontrol edebilirsiniz.

Ford, Yates ve Williams'ın 25 antrenör ve 70 seansı kapsayan incelemesi de ilgi çekicidir. Ford, Yates ve Williams 2010 çalışması çocukların oyun biçiminden çok antrenman biçimindeki etkinliklerde zaman geçirdiğini, antrenörlerin ise yoğun talimat, geri bildirim ve yönetim davranışı gösterdiğini bildirdi. Yaş gruplarına göre belirgin bir ilerleme çıkmadı. Bu da plan yapmanın tek başına yetmediğini gösteriyor.

Aktif öğrenme süresi nedir ve nasıl artırırsınız?

Aktif öğrenme süresi, öğrencinin hedefle ilgili bir hareket görevinde uygun düzeyde meşgul olduğu zamandır. Beden eğitimi literatüründe ALT-PE olarak geçer ve Siedentop ile arkadaşlarının geliştirdiği gözlem aracına dayanır. Kavram sınıf içi "görevde geçen süre" araştırmasından doğmuştur.

Tanımın iki parçası önemlidir. Çocuk hareket etmeli ve görev ona uygun zorlukta olmalı. Yalnızca koşturmak yetmez, çok zor bir görevde sürekli başarısız olmak da süreyi "aktif öğrenme" saymaz.

Futbolda bunu şöyle kullanabilirsiniz. Her etkinlik için üç soru sorun.

• Çocuklar şu an topa dokunuyor mu?
• Görev çocuğun seviyesinde mi, yoksa herkes ya çok kolay ya çok zor bulabilir mi?
• Biri bekliyorsa, bekleme neden var ve kaldırabilir miyim?

Bu soruları seans sırasında ve sonrasında yazmak, zaman yönetiminin en somut aracıdır. Süre uzatmak yerine içindeki boşluğu azaltırsınız.

Gruplama ve istasyonlar beklemeyi nasıl azaltır?

Bekleme çoğunlukla tek sıra, tek top ve tek antrenör düzeninden doğar. Çözüm, grubu küçük birimlere bölmektir. Üçerli ya da dörderli gruplar, her çocuğa daha çok dokunuş ve karar fırsatı verir. Ayrıntılı kurulumlar için küçük alan oyunları rehberina bakın.

• Sıra yerine ikili ya da üçlü pas düzenleri kurun.
• Her grupta en az bir top olsun, mümkünse herkesin topu olsun.
• Gruplar önceden hazır olsun, renkli yelekle ya da sabit kartla ayırın.
• İstasyon sayısını antrenör sayısına göre seçin, tek başınıza dört istasyonu yönetmeyin.
• Eleme biçimindeki oyunlardan kaçının, çünkü elenen çocuk beklemeye başlar.

Oyuncu sayısı tek kaldığında joker oyuncu kullanın. Böylece kimse kenarda kalmaz. Kenarda bekleyen çocuğun gelişimi durur, dikkati dağılır.

Açıklamayı nasıl kısa tutarsınız: önce göster, sonra yaptır?

Kısa açıklamanın formülü basittir: tek cümle söyleyin, göstererek açıklayın, sonra hemen oynatın. Uzun anlatım çocuğun beklemesi demektir. Gösterilen bir hareketi çocuk daha çabuk kavrar, ayrıca sözlü anlatım çoğu zaman gereksiz tekrarla uzar.

• Etkinlik başına en fazla iki koçluk noktası seçin.
• Önce bir çocuğa gösterim yaptırın, sonra herkesi oynatın.
• Oyun akarken bireysel müdahale edin, bütün grubu durdurmayın.
• Durdurursanız bunu bilinçli yapın: bir noktayı dondurun, gösterin, devam ettirin.
• Soru sorarak anlatımı kısaltın: "Boş alan nerede?"

Bu yaklaşımın birincil kaynaklarla doğrulanmış bir sayı sınırı yoktur. Ölçütünüz çocukların yüz ifadesi ve duruşudur. Bakışlar dağılmaya başladıysa anlatım zaten çok uzamıştır. FIFA'nın haftada bir antrenman sayfası da "aşırı koçluk yapmayın" uyarısını açıkça içeriyor.

Geçişler ve ekipman hazırlığı dakikaları nasıl korur?

Seans arası geçişler fark edilmeden dakika yer. Huniyi yerleştirmek, kaleyi taşımak ve topları toplamak küçük işlerdir, ancak her biri çocuk için bekleme demektir. Çözüm, hazırlığı antrenmanın öncesine ya da sırasına yaymaktır.

• Alanı seans başlamadan kurun, gerekirse erken gelin.
• Ardışık iki etkinliği aynı alan düzeninde kurun. Sadece kuralı değiştirmek yeni bir etkinlik yaratır.
• Malzeme çantasını etkinlik sırasına göre dizin.
• Bir çocuğa ya da bir gruba "ekipman görevi" verin, bu hem sorumluluk hem hız kazandırır.
• Topların toplanmasını oyun hâline getirin.

Geçişin kendisi de antrenmanın parçası olabilir. Çocuklar topları yarışmasız bir görevle toplarken kalp atışları da sakinleşir. Ama bu geçiş birkaç dakikayı geçmesin, çünkü sıkılan çocuğu yeniden toplamak zordur.

Futbol antrenman seansı şablonunu nasıl kurarsınız?

Aşağıdaki şablon bir dakika listesi değil, bir düşünme çerçevesidir. Kaynakla desteklenen bir yaş-süre tablosu bulunmadığı için süreleri kendi grubunuzun enerjisine göre belirleyin.

Tabloyu seans kartının iskeleti olarak kullanın. Çocukları yaşa göre sınıflandırırken yalnızca takvim yaşına değil, gruptaki gelişim farkına da bakın. Daha büyük çocuklarda taktik içerik için taktik eğitime geçiş yazısı yol gösterir.

Küçük çocukta bu yapıyı Play-Practice-Play'e çevirin. Giriş ve ısınma oyun hâline gelir, ana bölüm kısalır, kapanış serbest oyunla birleşir.

Ergen ve yetişkin amatörlerde 90 dakikalık seans mümkün mü?

Mümkündür, ancak otomatik olarak ideal değildir. 90 dakika futbol maçının süresidir ve yetişkin amatör bir grup, uygun yükle bu süreyi çalışabilir. Yine de "90 dakika en iyisidir" diyen sağlam bir bulgu yoktur.

Karar için üç şeye bakın. Birincisi antrenmanın yoğunluğu. Yoğun bir seans daha kısa sürebilir, düşük yoğunluklu uzun bir seans bambaşka bir yük yaratır. İkincisi toparlanma. Aynı grubun haftanın diğer günlerine nasıl girdiğini görün. Üçüncüsü, oyuncuların kendi bildirdiği zorluk.

Ergenlerde ayrıca büyüme dönemi yükü etkileyebilir. Bu dönem kişiden kişiye çok değişir, bu yüzden aynı yaştaki iki oyuncuya aynı yükü vermek her zaman doğru olmaz. Antrenör olarak oyuncunun söylediği yorgunluğu ciddiye alın.

Yükü ölçmek için RPE ile yoğunluk kontrolü yazısındaki seans RPE yaklaşımı pratik bir araçtır. Seans sonunda oyunculara bir zorluk puanı sorun ve süreyle çarpın. Yükün haftadan haftaya ani sıçrayıp sıçramadığını görürsünüz. Ergenlerde ve üst yaşta uyku, okul ve iş yükü de hesaba girer.

Seans uzadıkça kalite düşüyorsa kısaltın. Süre hedef değildir, araçtır.

Su molalarını seansa nasıl yerleştirirsiniz?

Su molası, seans planında önceden yazılı bir satır olmalıdır. Plansız mola kalabalık ve uzun olur. Çocuklar için ana içecek sudur. Amerikan Pediatri Akademisi 2011 önerisi 9-12 yaş arası çocuklar için yaklaşık her 20 dakikada 100 ile 250 mL, ergenlerde ise saatte 1,0-1,5 litreye kadar sıvıyı uygun buluyor. Ayrıntı için hidrasyon rehberi yazısına bakın.

• Şişeleri sahanın kenarında, herkesin erişebileceği bir noktada tutun.
• Molayı oyun akışının doğal duraklarına bağlayın, örneğin etkinlik değişirken.
• Susayan çocuğun mola için izin istemesine gerek bırakmayın.
• Sıcak havada molayı daha sık ve gölgede planlayın.
• Çocuk yorgun, başı dönüyor ya da kafası karışıksa seansı bırakın.

Sıcakta çökme ve sinir sistemi belirtileri olağanüstü bir durumdur. Böyle bir durumda 112'yi arayın. Saha kenarı tedbirleri için aşırı ısınma yazısı yazısına bakın. Mola bir kayıp zaman değil, güvenlik ve dikkat yatırımıdır.

Hava ve saha değişirse plan B nedir?

Plan B, ana planın küçük ve bozulmaz hâlidir. Yağmur, sıcak, kapalı saha ya da eksik oyuncu antrenmanın hedefini ortadan kaldırmaz. Sadece aracı değiştirir.

• Alan küçülürse oyuncu gruplarını küçültün, aynı hedefi korurken daha az oyuncuyla oynatın.
• Zemin kayganlaşırsa yön değiştirme yoğunluğunu azaltın, pas ve ilk dokunuş etkinliklerine geçin.
• Aşırı sıcakta yüksek şiddeti kısaltın, mola sayısını artırın, gölge alanı kullanın.
• Kapalı alanda top sayısını koruyun, ancak şiddeti ve vuruş mesafesini düşürün.
• Oyuncu sayısı az kalırsa çok gruplu düzeni ikili düzene çevirin.

Bu yüzden plan B'yi seans kartının arkasına tek satırla yazın. Sahada karar vermek zorunda kaldığınızda zaten hazır bir seçeneğiniz olur.

Yoğun günde seansı nasıl kısaltırsınız?

Yoğun günde yapacağınız şey, kapsamı kısaltmaktır; her bölümü yarıya indirmek değil. Bir seansı hedefe göre en önemli iki etkinliğe indirin. Isınmayı ve oyunu koruyun, ana bölümü sadeleştirin.

• Hedefi tek davranışa indirin.
• Isınmayı, hedef beceriyi taşıyan bir oyun hâline getirin.
• Kapanışı üç cümleyle bitirin.
• Ertesi seans için bir not bırakın.

Ancak kısaltmak, hedefi bırakmak anlamına gelmez. Kısa bir seans da tek bir davranışı doğru çalışabilir. Çocuklar bu kısa seanslarda yoğun hareket ettiğinde sonuç, uzun ve dağınık bir seanstan daha iyi olabilir. Bunu kendi gözleminizle kontrol edin.

Çocuk, sınav haftasında ya da hasta dönüşünde ise seansı daha da hafifletin. Böyle haftalarda uyku ve toparlanma kalitesi önceliklidir. Toplam hafta yükü için haftalık plan yazısı çerçevesine bakın.

Seans sonu geri bildirimi nasıl verirsiniz?

Seans sonu geri bildirim kısa, somut ve davranışa dönük olmalıdır. Genel övgü yerine "ikinci yarıda boşta kalan oyuncuya pas verdiniz" gibi gözlenen bir davranışı söyleyin. pozitif geri bildirim yazısı bu tekniği ayrıntılı işliyor.

• Önce çocuklara sorun: "Bugün neyi daha iyi yaptın?"
• Antrenör olarak bir gözlem ekleyin, listeye dönüştürmeyin.
• Eksiklik söyleyecekseniz bunu bir sonraki antrenmanın hedefine bağlayın.
• Çocuğun kendi ifadesini kabul edin, düzeltmeyi bir sonraki seansa saklayın.

Çünkü kapanışın uzaması çocuklar için bir bekleme daha demektir. Bu bölümü kısa tutmak, geri bildirimin kalitesini düşürmez, aksine odaklanmasını sağlar.

Seans kartını ve kaydı nasıl tutarsınız?

Seans kartı, tek sayfada hedefi, bölümleri, alan düzenini ve notları içeren basit bir plandır. Karmaşık bir yazılıma gerek yoktur. Kâğıt, tablo ya da telefon notu aynı işi görür.

• Hedef: Tek cümle.
• Bölümler: Etkinlik adı, alan düzeni ve koçluk noktası.
• Plan B: Tek satır.
• Kayıt: Kaç çocuk geldi, hangi etkinlik tutmadı, nerede beklediler.
• Sonraki adım: Gelecek seans için bir not.

Bu nedenle kayıt tutmanın değeri, haftalar içinde tekrar eden sorunu görmenizdir. Örneğin her seansta aynı etkinlikte sıra oluşuyorsa sorun çocuklarda değil kurulumdadır. Giyilebilir teknolojiyle veri toplamak isteyenler wearable teknolojisi yazısına bakabilir. Ancak basit bir not defteri çoğu grup için yeterlidir.

Veli iletişimini ve katılımı nasıl planlarsınız?

Zaman yönetimi sahada başlamaz, velinin kapısında başlar. Seans saati, bırakma ve alma düzeni ile hazırlık beklentisi açıksa seans zamanında başlar. Geç kalmalar ilk etkinlikten sonra bile süreyi bozar.

• Antrenmanın başlama ve bitiş saatini yazılı paylaşın.
• Çocukların erken gelmesini sakin bir etkinlikle karşılayın, bu zaman hazırlığa dönüşsün.
• Gerekli ekipmanı kısa bir listeyle bildirin.
• Bırakma ve alma noktasını belirleyin, çocukların sahada kalmasını kolaylaştırın.
• Seans süresi değiştiğinde veliye önceden söyleyin.

Veliler antrenmanın uzun sürmesinden, çocuğun sürekli beklemesinden ya da su molasının olmamasından şikayetçi olabilir. Bu durumda önce antrenörle konuşmak en doğru adımdır. Çözülmezse şikayet sayfası sorunu doğru kanala taşımanıza yardım eder. Okul arıyorsanız il bazlı okul sayfaları de karşılaştırma için başlangıç noktası olabilir.

Çok sporlu çocukta okul sonrası seansı nasıl ayarlarsınız?

Okul sonrası gelen çocuk zaten yorgun olabilir. Bu yüzden seansı çocuğun gününe göre ayarlamak gerekir. Çok sporlu çocuk için kritik olan, toplam yükün dengeli kalmasıdır.

Côté'nin geliştirdiği sporda katılım modeli, erken yaşlarda çeşitli sporları denemeyi ve "deliberate play" yani eğlenceli, kendiliğinden oyunu öne çıkarır. Côté ve Vierimaa 2014 derlemesi bu modelin kanıt düzeyini derecelendiriyor. Model, çocuk seansında oyun payını yüksek tutmayı destekleyen bir çerçeve sunar. Tek bir kaynağın bütün soruları çözmediğini de unutmayın, çünkü Ford ve arkadaşlarının futbola özgü çalışması farklı bir tablo çizer ve bu konuda literatür tartışmalıdır.

• Çocuğun o hafta kaç organize etkinliğe katıldığını sorun.
• Yorgun geldiyse ilk bölümü oyun hâline getirin.
• Dinlenme günlerini koruyun, çünkü NATA önerisi haftada en az iki gün ara istiyor.
• Sınav ve gezi gibi dönemlerde seansı hafifletin.

Antrenörler zaman yönetiminde hangi hatalara düşer?

Ancak hataların çoğu plan eksikliğinden değil, planı sahaya uyarlayamamaktan doğar. Genel antrenörlük hatalarını antrenörlükte sık yapılan hatalar yazısında ele aldık. Burada yalnızca zamana ait olanlara bakıyoruz.

• Çok fazla hedefi aynı seansa sığdırmak.
• Uzun anlatımla çocukları bekletmek.
• Her etkinlikte sıra düzeni kurmak.
• Geçişleri plana yazmamak.
• Su molasını sona bırakmak.
• Maç bölümünü zaman baskısıyla kesmek.
• Seansı bitirdikten sonra kendini değerlendirmemek.

Her hatanın ortak çözümü basittir: seansı bir sonraki gün yeniden izleyin ve tek bir şeyi değiştirin. Bu küçük düzeltmeler birkaç haftada belirgin fark yaratır.

Seans hedefini nasıl yazarsınız?

Hedef, seansın geri kalanını belirleyen tek cümledir. Bu cümle yoksa etkinlikler birbirinden kopar ve antrenör saatleri sıkıştırarak yetiştirmeye çalışır. Ancak iyi bir hedef ölçülebilir bir davranışı anlatır, bir konuyu değil.

Örneğin "pas çalışacağız" geniş bir niyettir. "Boş arkadaşa göz kaldırarak pas vermeye çalışacağız" ise sahada gözlenebilir. Bu fark önemlidir, çünkü hedef net olunca hangi etkinliğin atılacağına da kolayca karar verirsiniz.

• Hedefi çocuğun anlayacağı bir cümleyle yazın.
• Hedefe uymayan etkinliği, ne kadar güzel olursa olsun seansa almayın.
• Bir seansta tek ana hedef koyun, ikinci hedefi gelecek seansa bırakın.
• Hedefi seans sonunda çocuklara geri sorun.

Bu yaklaşım zamanı da korur. Çünkü her etkinlik aynı davranışı farklı biçimde denetiyorsa açıklamayı bir kez yaparsınız. Böylece çocuklar yeni kural öğrenmek yerine aynı fikri farklı oyunda tekrar eder.

Kendi seansınızın zamanını nasıl ölçersiniz?

Zaman yönetimi gözlemle başlar. Bu yüzden önce kendi seansınızın gerçek dağılımını görmelisiniz. Elinizde yalnızca bir kronometre ya da telefon yeterlidir. Bir yardımcıdan ya da bir veliden iki seans boyunca not tutmasını isteyebilirsiniz.

Ölçüm için basit bir kayıt formu işinizi görür. Her etkinlik için başlangıç ve bitiş saatini, kaç çocuğun bir anda hareket ettiğini ve açıklamanın kaç dakika sürdüğünü yazın. İki seans sonunda tekrar eden bir kalıp ortaya çıkar.

• Etkinliğin kurulması ve açıklanması toplam kaç dakika aldı?
• Çocukların kaçı aynı anda topa dokundu?
• Hangi etkinlikte sıra oluştu?
• Su molası planlanan sürede bitti mi?
• Seans planlanan saatte başlayıp bitti mi?

Bu kayıt bilimsel bir ölçüm değildir ve çocukların performansıyla ilgili bir sonuç vermez. Yine de kendi gruplarınız için en güvenilir veridir, çünkü size sizin sahanızı anlatır. Sonra bulduğunuz her bekleme noktasına yukarıdaki gruplama ve geçiş önerilerinden birini uygulayın ve iki seans sonra tekrar ölçün.

Futbol antrenman seansında oyun payı neden yüksek olmalı?

Çocuk futbolunda oyun, öğrenmenin hem aracı hem ödülüdür. FIFA Training Centre sayfasında oyun bölümünün gerekçesi açıktır: oyun çoğu zaman en iyi öğretmendir. Ayrıca çocuklar eğlendiklerinde daha çok öğrenir ve seansa tekrar gelmek ister.

Bu yüzden futbol antrenman seansının büyük bölümünü oyun biçiminde kurmak mantıklıdır. Ancak oyun payı rastgele serbest zaman anlamına gelmez. Hedef davranışa göre kural, saha ve oyuncu sayısı seçilir. Yani oyun bir boşluk değil, bilinçli bir tasarımdır.

Yaş büyüdükçe yapılandırılmış çalışmanın payı artabilir, ancak oyunun kendisi hiçbir yaşta gereksiz sayılmaz. Daha büyük çocukta da oyun, öğrenilen şeyin sınandığı yerdir. Örneğin hedef beceri oyunda hiç görünmüyorsa, ana bölüm işe yaramamış demektir.

• Oyunu seansın başında ve sonunda kullanın.
• Kuralları hedef davranışı ödüllendirecek biçimde değiştirin.
• Skor baskısını azaltın, özellikle küçük yaşlarda.
• Oyun akarken müdahalenizi kısa tutun.

Böylece çocuk topa daha çok dokunur ve karar verme fırsatı bulur. Bu yaklaşım, futbol antrenman seansının zamanını hem verimli hem de keyifli kılar.