Penaltı Atma Teknikleri: Koşu, Duruş, Hedef Seçimi ve Plan

Örneğin bazı anlatımlar penaltıyı çoğunlukla "güçlü mü, yerleştirmeli mi" ikilisine sıkıştırır. Oysa araştırmalar işi daha geniş görüyor. Bu yazı penaltıyı bir teknik, bir karar ve bir dikkat görevi olarak ele alır. Kural tarafını ise burada baştan yazmıyoruz, çünkü ayrı yazılarda ayrıntılı anlattık.

Kapsam şöyle: teknik kısmı koşu, destek ayağı, vuruş yüzeyi ve hedef bölgesiyle işleriz. Zihinsel kısım için penaltı psikolojisi yazımız asıl kaynaktır, burada yalnızca tekniğe bağlanan noktaları özetleriz. Vuruşun fizik tarafı için şut biyomekaniği yazısı ayrıca okunabilir.

Bir uyarı baştan gelsin. Penaltı atma teknikleri üzerine araştırmacıların çoğu yetişkin ve genç yetişkin oyuncularla çalıştı. Çocuklar için doğrudan kanıt sınırlı.

Penaltı atma teknikleri arasında yerleştirme mi güç mü daha önemli?

Tek bir doğru cevap yok. Yerleştirme ve güç bir denge oluşturur: hızı artırmak isabeti düşürebilir, isabeti artırmak hızı azaltabilir. Çocuklar için ilk hedef hızlı vuruş değil, tekrar edilebilir bir vuruştur.

Top ne kadar hızlı giderse kalecinin tepki süresi o kadar kısalır. Bu basit bir aritmetik: 11 metreyi saatte 80 km hızla giden bir top yaklaşık yarım saniyede, saatte 100 km hızla giden top yaklaşık 0,4 saniyede alır. Sürtünme yok sayıldığı için gerçek süre biraz uzundur. Bu hesap bir araştırma bulgusu değildir.

Öte yandan hız arttıkça hata payı da büyür. Vuruş hızı ile isabet arasındaki ilişki biyomekanik literatürde "hız ve doğruluk dengesi" olarak geçer. Bu dengeyi ayrıntılı olarak şut biyomekaniği yazısı içinde anlattık. Penaltıda hedef kalenin içi olduğu için, direğin dışına giden her güçlü vuruş sıfır değerindedir.

Bazı anlatımlarda geçen "120-140 km/s" gibi rakamların birincil kaynağı bilinmiyor. Rakamsız ama daha kullanışlı bir ölçüt öneriyoruz: çocuk beş vuruşun en az dördünde topu hedef bölgeye yakın gönderebiliyorsa, hızı kademeli artırmaya hazırdır. Bu ölçüt pratik bir öneridir ve çocuğa göre esner.

Penaltıda hangi vuruş yüzeyini seçmeli?

Önce topu yerleştirirsiniz: kural gereği top hareketsiz olmalı ve topun bir kısmı penaltı noktasının merkezine değmeli ya da üstünde durmalıdır. Sonra vuruş yüzeyine karar verirsiniz. İç yüz kontrol, ayak üstü hız sağlar. Çocukta ilk tercih, daha kontrollü olan yüzeydir.

Vuruş yüzeyini Lees ve arkadaşlarının (2010) derlemesi da ele alır. Derleme vuruşu yaklaşmadan top uçuşunun bitimine kadar bütün olarak inceler. Bu çerçevede ayağın topla temas noktası, bacak hızı ve topun başlangıç hızı birlikte etkili olur. Tek bir "doğru yüzey" yoktur.

Saha uygulaması olarak şu sıra işe yarar:

• İç yüz vuruşu: yön kontrolü kolaydır, çocuk ve acemi için başlangıç yüzeyidir.
• Ayak üstü vuruşu: daha hızlıdır ama temas noktası küçüktür, düzenli çalışma ister.
• Karışık kullanım: oyuncu iki yüzeyi de rahat kullanıyorsa, kaleciye alışılmış bir görüntü vermez.

Yüzey seçimini penaltı anında değil, antrenmanda belirleyin. Maç günü "bugün başka bir yüzey deneyeyim" demek karar yükünü artırır. Ayrıntılı vuruş biçimleri için 6-14 yaş vuruş teknikleri rehberi yardımcı olur.

Koşu mesafesi ve açısı penaltı atma tekniklerini nasıl etkiler?

Kısa cevap: kanıt sınırlı. Scurr ve Hall (2009) yedi erkek amatör oyuncuyla, kendi seçtikleri açıyı 30, 45 ve 60 derece ile karşılaştırdı. Doğruluk ve top hızı açıya göre anlamlı değişmedi. Pelvis dönüşü ve uyluk açılması ise değişti.

Ancak çalışma çok küçük ve yalnızca amatör erkeklerle yapıldı. Yine de bize pratik bir ders veriyor: bir oyuncunun doğal koşu açısını "ideal açı" diye değiştirmek isabeti otomatik artırmaz. Bazı anlatımlarda geçen "15-20 derecelik açı, daha çok tork" iddiası kaynağı gösterilmedikçe kesin bilgi sayılmamalıdır.

Koşu için kanıtlı bir sayı yok, ama sade bir ilke var. Koşuyu tekrar edilebilir kılan şey mesafeden çok sabitliktir. Saha uygulaması olarak şunları öneririz:

1. Koşu mesafesini antrenmanda bir kez belirleyin ve ayak izleriyle ya da adımla ölçün.
2. Her denemede aynı ayakla başlayın.
3. Yaklaşma çizgisini hedef köşeye doğru hafif açılı ya da düz bırakın, ama maçta değiştirmeyin.
4. Son iki adımı kısaltıp dengeyi koruyun.

Çocuklarda uzun ve karmaşık koşu, ritmi bozar. Üç ile beş adım yeterlidir. Üstelik koşu uzadıkça düdük sonrası bekleme süresi de uzar ve dikkat dağılır.

Destek ayağı ve gövde duruşu neden bu kadar önemlidir?

Destek ayağı vuruşun yönünü büyük ölçüde belirler. Lees ve arkadaşlarının (2010) derlemesi derlemesi, alt ve üst gövdenin, destek bacağın ve leğenin vuruş hareketine katkısını da inceler. Genel mantık basittir: ayak nereye bakıyorsa vuruş çoğunlukla oraya gider.

Bu yüzden destek ayağı için şu kontrolü kullanın: ayak parmakları hedef köşeye bakıyor mu, ayak topun yanına dengeli basıyor mu, gövde vuruş anında çok geriye yatmıyor mu? Üç sorunun hepsine "evet" diyen çocuk genellikle tutarlı vuruş yapar.

İlginç olan şu: bu aynı ayak, kaleciye de bilgi verebilir. Lees ve Owens (2011) destek ayağının ilerleme açısının topun yönüyle örtüştüğünü, bunun da kaleci için değerli bir ipucu olabileceğini bildirdi. Çalışma sekiz erkek oyuncuyla ve yan iç yüz vuruşuyla sınırlıydı. Yine de atıcı için çıkarım açık: destek ayağını en son anda başka yöne çevirmek hem tekniği bozar hem de ipucu verir.

Vuruş sonrasında takip hareketi de önemlidir. Vuruş mekaniğinin devamını şut gücü yazısı içinde ayrıntılı bulabilirsiniz.

Hedef köşeyi önceden belirlemek neden işe yarar?

Çünkü hedefi koşu sırasında değiştirmek hem zaman hem dikkat harcar. van der Kamp (2006), on orta düzey oyuncuyla yapılan alan deneyinde iki stratejiyi karşılaştırdı. Hedefi önceden seçenler ile son anda yön değiştirmesi istenenler arasında fark çıktı.

Bulgu şuydu: kalecinin hareketine göre karar vermek, yanlış yöne atma riskini ve vuruşun isabetsiz olma ihtimalini artırdı. Araştırmacının yorumuna göre sorun, vuruş hareketini değiştirmek için yeterli zaman kalmamasıydı. Bu, deneysel bir alan simülasyonudur ve gerçek maç baskısını içermez.

Wood ve Wilson'un (2010) çalışması da aynı yöne işaret eder: hedefe odaklanan atıcılar genellikle daha iyi atıcılardı. Kaleciye odaklanan strateji ise en yaygın olanıydı. Aynı yazarlar bakışın kale merkezine kilitlendiği durumda atışların merkeze kaydığını da gösterdi.

Bu bilgilerden saha uygulaması olarak şu üç adımı çıkarıyoruz:

• Hedefi top yerleştirilmeden önce seçin.
• Hedefe tek kelimeyle ad verin, örneğin "sol alt".
• Kaleci ne yaparsa yapsın planı koruyun.

Yine de plan "kör vuruş" demek değildir. Kaleci kuralı çiğnerse hakem kurala göre karar verir. Bunu kaleci çizgiyi erken terk ederse ne olur yazısı içinde bulabilirsiniz.

Penaltıda kaleciyi izlemek mi, hedefe bakmak mı daha doğru?

Genel eğilim hedefe bakmaktan yana. Kaleciye bakmak dikkati o yöne çeker ve vuruş kaleciye yaklaşabilir. Yine de kalecinin kalan kısmı hiç görmemek de gerçekçi değildir. Dengeli yaklaşım, kaleciyi kısa görüp hedefe kilitlenmektir.

Kanıtlar şunlardır. Wilson ve arkadaşları (2009) deneyimli oyuncularla yaptığı göz izleme çalışmasında, kaygı arttığında oyuncuların kaleciye daha erken ve daha uzun baktığını, vuruşların da kalecinin ulaşabileceği bölgeye yaklaştığını buldu. Kurz ve arkadaşları (2018) ise doğal ortamda koşunun geç evresinde penaltı atıcılarının alışılmış bir görsel rutin izlediğini, kalecinin bunu bozmadığını bildirdi. Çalışmalar farklı koşullarda yapıldığı için çelişmez, birbirini tamamlar.

Wood ve Wilson (2012) üç haftalık "sessiz göz" eğitimini denedi. Katılımcılar hedef köşeyi seslendirip yaklaşık bir saniye ona baktı. Çalışmada 20 üniversiteli oyuncu vardı ve eğitim grubunun programı daha ayrıntılıydı. Bu nedenle sonuç umut verici ama kesin değildir.

Çocuk için saha uygulaması: vuruştan önce kaleciye yalnızca bir kez bakın, sonra hedefe dönün ve topa bakarak koşun. Ayrıntılı dikkat tekniklerini penaltı psikolojisi yazımız içinde bulabilirsiniz, burada tekrar etmiyoruz.

Kaleci atıcının vücut dilinden ne okuyabilir?

Kaleci birkaç ipucu yakalayabilir, ancak bunlar kesin değildir. Lopes ve arkadaşları (2014) on iki profesyonel ve yarı profesyonel oyuncuyla yaptığı hareket yakalama çalışmasında, özellikle vücudun alt kısmına ait değişkenlerin atış yönüyle güçlü ilişki gösterdiğini buldu. Destek ayağının açısı bunlardan biriydi.

Ancak aynı çalışmada atıcı kandırma yaptığında bazı değişkenlerin yönle ilişkisi belirgin biçimde değişti, bazıları ise kandırmadan az etkilendi. Smeeton ve Williams (2012) ise oyuncuların kandırmalı penaltılarda kendilerinden aşırı emin davrandığını bildirdi. Yani kaleci ipuçlarını kullanabilir, ama kandırmaya açıktır.

Higueras-Herbada ve arkadaşları (2020) bir başka bulgu ekledi: kaleciler yatay kararı çoğunlukla vuruştan önce, dikey kararı ise temastan yaklaşık 245 milisaniye sonra, top uçarken veriyor. Bu bir yeniden analizdir. Kaleci, kararının önemli bir kısmını atıcının hareketine bakarak, temastan önce veriyor demektir.

Atıcı için üç basit ilke çıkar:

• Hazırlığı her seferinde aynı tutun, ki vücut dili yön hakkında fazla bilgi vermesin.
• Destek ayağının yönünü son anda değiştirmeyin.
• Kalecinin kendi gözlemine bel bağlamayın, çünkü kaleci de sizi okumaya çalışır.

Kaleci tarafını merak ediyorsanız kaleci olmak isteyen çocuk yazısı ve kaleci pozisyon alma rehberi bu açıdan tamamlayıcıdır.

Yüksek mi alçak mı, köşe mi merkez mi: vuruş bölgesi hakkında ne biliyoruz?

Kesin bir "en iyi köşe" yok. Elimizdeki kanıt, üst bölgenin kaleci için daha zor olabileceğini söylüyor; ancak üst bölge aynı zamanda kaçırma riskini artırır. Bazı anlatımlarda geçen köşe başarı yüzdeleri kaynağı gösterilmedikçe kesin bilgi sayılmamalıdır.

Bar-Eli ve Azar (2009) üst liglerden 311 penaltı verisini ve bir kaleci anketini inceledi. Üst bölgenin kurtarması en zor bölge olduğunu, kalecilerin üst köşe kurtarışından en çok memnun olduğunu bildirdi. Higueras-Herbada ve arkadaşları (2020) ise kalecilerin orta yükseklikteki atışları alçak ve yüksek atışlardan daha sık kurtardığını gösterdi.

Bar-Eli ve arkadaşları (2007) 286 penaltıyı inceledi. Kalecinin ortada kalmasının istatistiksel olarak iyi bir strateji olduğunu, ancak kalecilerin hemen hemen her zaman bir yana atladığını bildirdi. Bu bulgu kaleci içindir. Atıcı için merkez, yalnızca planlı bir seçim olarak anlamlıdır; dikkat kaleciye kilitlenince vuruşun istemeden ortaya kayması ise ayrı bir sorundur.

Tablodaki son sütun kanıta değil, saha uygulamasına dayanır. Kanıtlı kısım yalnızca ikinci sütundur.

Kaldırma (çipleme) vuruşu çocuklar için uygun mu?

Çocuk için ilk tercih olmamalı. Kaldırma vuruşu kalecinin erken atlamasına bahse girer ve elimizde doğrulanmış bir başarı oranı yok. Yanlış zamanda denenirse, kaleciye kolay kurtarış verir ve çocuğa ağır bir "hata" duygusu yükler.

Bu vuruşu ünlü oyuncu örnekleri ve övgüyle anlatmak teknik öğretmez ve çoğu çocuğa yanlış bir model sunar.

Teknik açıdan bakınca kaldırma vuruşu, topun alt yarısına hafif temas edip topu havaya vermeyi gerektirir. Yanlış temasta top ya aşağıda kalır ya da üst direğin üstüne gider. Bu, saha gözlemimize göre hızlı vuruştan daha ince bir kontrol ister.

Kural açısından da bir sınır var. Koşu tamamlandıktan sonra vuruşu kandıran hareket yapmak ihlaldir ve oyuncu sarı kart görür. Ayrıntıları duraksama ve feint kuralı içinde bulabilirsiniz. Kaldırma vuruşu gerçek bir vuruştur; ihlal olan şey, topa vurmadan yapılan kandırma hareketidir.

Saha uygulaması olarak kaldırma vuruşunu antrenmanda oyun olarak deneyin, maçta ise baskı yokken ve çocuk kendi isteğiyle denemek istediğinde kullanın.

Hangi kurallar penaltı atma tekniklerini sınırlar?

Kural kitapçığı, penaltı vuruşunun teknik sınırlarını çizer. Burada özet veriyoruz, ayrıntıları ilgili yazılarda bulabilirsiniz. Kaynak: IFAB Futbol Oyun Kuralları Kanun 14. İlgili maddeler 2026/27 metninde 2025/26 metniyle aynıdır.

Kalecinin konumu için kalecinin çizgide durma kuralı, ikinci temas için ikinci temas yazısı, çizgiyi erken terk etmek için kaleci çizgiyi erken terk ederse ne olur yazısı ve seri penaltılar için seri penaltıların işleyişi yazılarına bakın.

Çocuk futbolunda penaltı noktasının uzaklığı ve kale ölçüsü organizasyona göre değişebilir. Yetişkin kuralında nokta 11 metre, kale 7,32 metre genişliğinde ve 2,44 metre yüksekliktedir. Çocuk turnuvalarında ise federasyon ya da organizasyon talimatına bakın. Yaş grubuna göre tek bir güncel Türkiye ölçü tablosu bilinmiyor.

Rutin penaltı atma tekniklerinin neresine oturur?

Rutin, tekniği baskı altında korumanın en sade yoludur. Amacı sonucu garanti etmek değil, dikkatin tekniğe dönmesini sağlamaktır. Rutinin içeriği oyuncudan oyuncuya değişir, süresi ise kısa olmalıdır.

Rutinin tam çerçevesini penaltı psikolojisi yazımız içinde verdik; burada tekrar yazmak yerine teknik açıdan bağlanan üç noktayı vurgularız. Birincisi, rutin hedefi içerir. İkincisi, rutin koşu başlangıcını sabitler. Üçüncüsü, rutin vuruş sonrası "sonuç" yerine "süreç" değerlendirmesini içerir.

Ayrıca rutin ne kadar kısa olursa unutulması da o kadar zorlaşır. Çocuk için dört adım yeter. Uzun bir rutin, kaygıyı azaltmak yerine yeni bir kaygı kaynağına dönüşebilir.

Zihinsel prova yapmak isteyen çocuklar için zihinsel görselleştirme yazısı tamamlayıcı bir kaynaktır. Bilimsel kanıtı konusunda orada da açık bir değerlendirme var.

Çocuklara penaltı atma teknikleri yaşa göre nasıl öğretmeli?

Kısa cevap: oyunla, çeşitlilikle ve düşük baskıyla. Motor öğrenme literatüründe değişken (rastgele) pratik, tekrar edilen bloklu pratiğe göre kalıcı öğrenmeyi artırabilir. Ancak Czyż ve arkadaşlarının (2024) meta-analizi bu etkinin genç katılımcılarda ihmal edilebilir ve anlamlı olmadığını, yetişkin ve yaşlılarda daha güçlü çıktığını bildirdi.

Bu yüzden çocuk için "rastgele pratik şarttır" demek doğru olmaz. Dengeli saha uygulaması şu olabilir: önce kısa bir bloklu tekrarla hareketi oturtun, sonra hedef, mesafe ve kale değişkenliğini ekleyin.

Bir diğer ilke dikkat odağıdır. Wulf'un 2013 derlemesine göre hareketin etkisine odaklanan dış odak, vücut hareketine odaklanan iç odağa göre performansı ve öğrenmeyi genelde artırdı. Chua ve arkadaşlarının 2021 meta-analizi de bu yöndedir. Yani çocuğa "bileğini kilitle" demek yerine "topu kutunun sol alt köşesine gönder" demek genellikle daha iyidir.

Ancak bu yaş bantları bir rehberdir, kesin bir bilimsel sınıflama değildir. Aynı yaştaki iki çocuk çok farklı olgunlukta olabilir. Önemli olan çocuğun o gün ne yapabildiğidir.

Oyunla öğrenme çerçevesini oyun temelli antrenman yazısı içinde bulabilirsiniz.

Hedef kutulu vuruş drill'ini nasıl kurmalı?

Kurulum

Kaleyi sol alt, sağ alt, sol üst ve sağ üst olmak üzere dört bölgeye ayırın; koni ya da işaretli kumaşla belirleyin. Penaltı noktasını çocuğun yaşına uygun mesafeye koyun. Kaleci olmasın.

Amaç

Çocuk, hedef bölgeyi önceden seçip vuruşu o bölgeye göndermeyi öğrenir.

Kural

• Her vuruştan önce çocuk bölgeyi sesli söyler.
• Vuruş sonrası "hedefe gitti mi" diye bakılır, gol sayılmaz.
• Her çocuk altı ile sekiz vuruşluk bir set atar.

İlerleme

Önce geniş bölge, sonra küçük bölge. Ardından kaleciyi ekleyin. En sonda rutin ve düdük bekleme süresini ekleyin.

Sık hata

Çocuk söylediği bölge yerine başka bölgeye vuruyorsa, hız çok yüksek olabilir. Önce hızı düşürün. Çocuk sürekli kaleciye bakıyorsa kaleciyi çıkarıp tekrar kademeli ekleyin.

Planı değiştirmeme drill'i nasıl çalışır?

Kurulum

Kaleyi iki hedef bölgeye ayırın. Kaleci olarak bir çocuk ya da koni kullanın. Atıcı koşuya başlamadan önce hedefi seçer.

Amaç

Kaleci hareket etse bile planı korumak.

Kural

• Kaleci rastgele bir yana adım atar, atıcı planını değiştirmez.
• Amaç gol atmak değil, planı tutmaktır.
• Her çocuk aynı sayıda vuruş yapar.

İlerleme

Önce kaleci hareketsiz kalsın. Sonra küçük adım atsın, daha sonra gerçek hareket yapsın. En son gürültü ya da izleyici ekleyin.

Sık hata

Atıcı kalecinin hareketini görünce yön değiştiriyorsa, kalecinin hareketini daha erken, koşu başlamadan önce yaptırın. Böylece çocuk planına odaklanmak için zaman kazanır.

Kaleci olan çocuğu da unutmayın. Ona yalnızca atlama değil, bekleme ve izleme görevleri verin.

Kısıtlı koşu drill'i ritmi nasıl oturtur?

Kurulum

Penaltı noktasından üç ile beş adım geride bir işaret koyun. Koşu çizgisinin iki yanına koni koyarak dar bir koridor oluşturun.

Amaç

Koşu ritmini sabitlemek ve destek ayağını tutarlı basmak. Koşu açısına dair tek yönlü kanıt bulunmadığı için sayı vermiyoruz.

Kural

• Çocuk her denemede aynı ayakla başlar.
• Destek ayağı topun yanına basar ve parmakları hedefe bakar.
• Vuruş sonrası takip hareketi kısa ve dengeli olur.

İlerleme

Koridoru geniş tutarak başlayın. Daha sonra daraltın, ardından koşuyu kısaltın. Son aşamada rutin ekleyin.

Sık hata

Çocuk koşunun son adımında uzanıyorsa, işareti topa biraz yaklaştırın. Gövde geriye yatıyorsa hedef yüksek, hız fazla olabilir; ikisini de düşürün.

Çocuklarda penaltı çalışmasında tekrar sınırı ve ağrı kuralı nedir?

Penaltı çalışması hafif görünür, ama tekrarlı güçlü vuruş kalça önünü, kasığı ve ayağı yorar. kalça fleksörü yazısı bu tür yüklenmeleri ele alıyor. Yük için sabit bir bilimsel eşik verilemez, çünkü penaltıya özgü tekrar sınırını inceleyen araştırma sınırlıdır. Aşağıdakiler pratik bir rehberdir.

• Bir antrenmanda penaltı çalışmasını genel antrenman programının küçük bir parçası yapın.
• Altı ile sekiz vuruşluk setlerden sonra dinlendirin, sonra başka bir etkinliğe geçin.
• Bir çocuğa üst üste çok sayıda tam güçlü vuruş yaptırmayın.
• Isınma yapılmadan penaltı çalışması başlatmayın; ısınma için bkz. ısınma sıralaması yazısı.

Ama en önemli kural ağrıdır. Vuruş sırasında ya da sonrasında kasık, kalça önü, diz, topuk veya ayak bileği ağrısı varsa çalışmayı durdurun. Ağrı geçmiyor ya da yürümeyi etkiliyorsa bir hekime gösterin. Çocuğu "ağrıya rağmen devam" demekle motive etmeyin.

Büyüme atılımı döneminde (kabaca 10-15 yaş, kişiden kişiye çok değişir) sakatlık riski öne çıkabilir; çalışmalar bu konuda tutarlı değil. Haftalık toplam yük, çocuğun okul ve diğer sporlarıyla birlikte değerlendirilmelidir. Dinlenme günü ve uyku bu konuda en sade koruyuculardır. Bu bilgiler genel çocuk spor ilkelerine dayanır; bireysel durum için antrenör ve hekim görüşü gerekir.

Penaltıyı kaçıran çocuğa teknik açıdan ne söylemeli?

Önce duygusu, sonra süreç. Maçın hemen ardından teknik düzeltme yapmayın, kısa ve sıcak bir cümle yeterlidir. Teknik konuşma ertesi gün gelir. Geribildirim dili için pozitif geribildirim yazısı, takım düzeyi için penaltı kaçınca takım psikolojisi yazısı işinize yarar.

Bu yüzden teknik konuşmada sonuç yerine süreci sorun. "Hedefini seçmiştin, destek ayağın nasıldı?" gibi bir soru, "neden kaçırdın" sorusundan daha faydalı olur. Çocuğa tek seferde tek düzeltme verin. Üç ayrı hata söylemek çocuğu bunaltır.

Aile tarafında ebeveyn baskısı yazısı önemli bir kaynaktır. Penaltı kaçırdığı için çocuğun aşağılandığı bir ortam görürseniz, bu spor sorunu olmaktan çıkar ve çocuğun güvenliği konusuna döner. Böyle bir durumda futbol okulu şikayet sayfası üzerinden bildirimde bulunabilirsiniz.

Kaleci olmak isteyen çocuğunuz varsa, bölgenizdeki programlara kaleci okulu sayfası üzerinden bakabilirsiniz.