Kaleci Okulu

0110

Kaleci okulu nedir, kalecilik neden ayrı çalışılır?

Kaleci okulu, kaleyi seven çocuklara bu mevkinin kendine özgü becerilerini yaşa uygun bir planla öğreten programdır. Bu ad çoğu zaman ayrı bir kurumu değil, futbol okullarının kaleciler için açtığı grupları ve kaleci antrenörlerinin yürüttüğü ek seansları anlatır. Aynı programlar kaleci kursu ya da kaleci grubu adıyla da anılır.

Kalecinin işi üç başlıkta toplanabilir:

• Kaleyi korumak: Hazır duruş, yakalama, düşüş ve yakın mesafeden gelen toplara refleksle karşılık vermek.
• Alanı korumak: Ceza sahasına gelen ortalara çıkmak, savunmanın arkasına atılan topa rakipten önce ulaşmak ve bire birde rakibin açısını daraltmak.
• Oyunu başlatmak: Topu en uygun arkadaşa elle ya da ayakla ulaştırmak, geri pası sakin karşılamak ve savunmayı sesiyle yönlendirmek.

Takım antrenmanı bu üç alanın ancak küçük bir bölümüne zaman ayırabilir. Kalabalık bir grupta antrenörün dikkati doğal olarak sahadaki çoğunluğa yönelir ve kalecinin düşüşünü tek tek düzeltmeye fırsat kalmaz. Ayrı kaleci çalışması bu boşluğu doldurur; çocuğa güvenli düşmeyi, doğru yer tutmayı ve kararlarını sakin vermeyi tekrarla kazandırır. Haftada bir saatlik ayrı çalışma bile, çocuğun takım antrenmanlarında kaleye daha güvenle geçmesine yardım eder.

Kaleci programlarına genellikle üç tür çocuk gelir: kaleyi yeni keşfeden ve tekniği sıfırdan öğrenecek olanlar, takımında düzenli olarak kalede oynayıp eksiklerini tamamlamak isteyenler ve okul ya da kulüp takımına hazırlananlar. İyi bir program bu üç grubu aynı çalışmaya sokmaz; seviyeye göre ayırır ya da aynı çalışmanın farklı zorluk düzeylerini kullanır.

Bu programlar hazır bir yetenek aramaz; kaleye merakı olan her çocuk temel tekniği baştan öğrenebilir. Kız kaleci adayları için de ilkeler aynıdır; kız grubu olan okulları kız futbol okulu sayfamızda bulabilirsiniz.

0210

Kaleciliğe hangi yaşta başlanır, ne zaman uzmanlaşılır?

Çocuk futbolunda sık yapılan hatalardan biri, kaleciyi çok erken belirlemektir. Kaleye 6-7 yaşında yerleşen bir çocuk, yaşıtları top sürerken ve pas verirken çoğu zaman kalede bekler; ayak becerisi ve oyun anlayışı geride kalabilir. Bu yüzden ilk yıllarda kalecilik bir görev değil, herkesin sırayla denediği bir rol olmalıdır.

Yaş gruplarına göre kalecilikte öncelikler şöyle sıralanabilir:

• 6-8 yaş: Kaleye herkes sırayla geçer. Maçlar küçük kalelerle ve az kişili formatlarda, çoğunlukla 5'e 5 oynanır; çocuk topu tutmanın, yere inmenin ve takımına seslenmenin keyfini keşfeder.
• 9-12 yaş: Kaleye ilgisi kalıcı hâle gelen çocuk için haftada bir ayrı kaleci seansına başlamanın uygun dönemidir. Bu yıllarda 7'ye 7 maçlardan 8'e 8 ya da 9'a 9 oyuna geçilir; saha ve kale de genellikle formatla birlikte büyür. Çocuk bu dönemde maçların bir bölümünde sahada da oynamaya devam etmelidir.
• 13 yaş ve üstü: Genellikle 11'e 11 oyuna ve tam boy kaleye geçilir, uzmanlaşma derinleşir. Havadan gelen toplar, çıkış zamanlaması ve oyun kurma ağırlık kazanır.

Çocuk 9-12 yaş arasında ayrıntılı bir hareketi parçalarına ayırarak öğrenebilir, ama bedeni hâlâ hızla değişir; kaleci çalışmasının yükü de buna göre ayarlanmalıdır. Bu yaş grubunun gelişim dönemi için 10-11 yaş futbol okulu sayfamıza da göz atabilirsiniz.

Geç başlamak da mümkündür. Kaleye 13-14 yaşında geçen bir çocuk, sahada edindiği ayak becerisi ve oyun bilgisi sayesinde birçok konuda avantajlı başlar; eksik kalan düşüş ve yakalama tekniği düzenli seanslarla tamamlanabilir.

Ergenlikteki hızlı boy uzaması dönemlerinde koordinasyon geçici olarak bozulabilir. Bir süre önce rahatça yaptığı düşüşleri zorlanarak yapan kaleci için bu doğal bir evredir; tekrar sayısını azaltmak ve tekniği sabırla yeniden oturtmak çoğu zaman yeterlidir.

Kaleci olma kararının sahibi çocuk olmalıdır. Kaleyi kendisi isteyen çocuk, yediği bir golden sonra da eldivenlerini hevesle yeniden giyer.

0310

Kaleci adayı neden sahada da oynamalı?

Kaleye ilgi duyan bir çocuğun saha oyuncusu olarak da oynamaya devam etmesi, kalecilikten uzaklaşmak anlamına gelmez; tersine, onu daha eksiksiz bir kaleci yapar. Modern futbolda kaleci, geri pasları karşılayan ve oyunu ayağıyla başlatan bir oyuncudur.

Sahada geçen dakikaların kaleciye kazandırdıkları şunlardır:

• Ayak becerisi: Top kontrolü ve pas, baskı altında gelen geri pası sakin karşılamanın temelidir.
• Forvetin gözünden bakmak: Hücumda oynayan çocuk, şut çekenin ne düşündüğünü öğrenir; kalede bu bilgi rakibin niyetini erken okumayı kolaylaştırır.
• Çeviklik ve kondisyon: Koşu, yön değiştirme ve ikili mücadeleler, kalede gereken ani ve patlayıcı hareketlerin altyapısını kurar.
• Savunmayı içeriden tanımak: Savunmada oynayan çocuk, arkadaşlarının nasıl yer tuttuğunu ve ofsayt çizgisini içeriden görür; kaleye döndüğünde savunmasını daha doğru yönlendirir.
• Takımın parçası olmak: Pas çalışmalarına ve küçük oyunlara katılan kaleci, kendini takımdan ayrı biri gibi hissetmez.

Çocuğun tek bir mevkiye, hatta tek bir spora erkenden kapanmasının tükenmişlik ve aşırı yüklenme riskini artırabildiği, çocuk sporunda sık dile getirilen bir uyarıdır. Konuyu futbolda erken uzmanlaşma yazımızda ayrıntılı ele aldık. Hentbol, voleybol ya da basketbol gibi elle oynanan sporları denemek de yakalama, sıçrama ve zamanlama becerilerini destekleyebilir.

Pratik bir düzen olarak 9-12 yaş arasında maçların bir bölümünde kalede, bir bölümünde sahada oynamak iyi bir dengedir. Takımda kimse kaleye geçmek istemediği için çocuğunuz sürekli kaleye konuyorsa bunu antrenörle konuşun; kalecilik bir mecburiyete dönüşürse futbol sevgisi zarar görebilir. Görüşmede kalecilikten vazgeçmesini değil, iki rolü dengeli oynamasını istediğinizi açıkça söyleyin.

0410

Kaleci antrenmanında neler çalışılır?

Kaleci antrenmanı, kalecinin maçta karşılaştığı durumların parçalara ayrılmış hâlidir. Antrenör bir pozisyonu küçük adımlara böler, her adımı ayrı ayrı çalıştırır ve sonunda maça benzeyen bir oyunda birleştirir. Çocuklar için bu seanslar çoğu okulda 45-60 dakika sürer. Başlıca çalışma alanları şunlardır:

• Hazır duruş ve ayak çalışması: Dizler hafif bükülü, ağırlık ayak önlerinde, eller önde. Kısa yan adımlar ve hızlı yer değiştirme, topa zamanında ulaşmanın temelidir.
• Yakalama: Göğüs ve yüz hizasındaki toplarda başparmakların birbirine yakın durduğu tutuş, yerden gelen toplarda gövdenin topun arkasına alınması. Doğru tutuş parmakları da korur.
• Düşüş tekniği: Oturarak, diz çökerek ve çömelerek başlayan, çocuk hazır oldukça ayakta yapılan yan düşüşler.
• Refleks ve tepki: Yakın mesafeden gelen toplar, sekmeler ve son anda görülen şutlar. Tepki hızının bir bölümü çalışmayla gelişir; asıl farkı ise topu erken görmek ve doğru duruşta beklemek yaratır.
• Yer tutma ve açı: Topun konumuna göre kalede doğru noktada durmak, şut açısını daraltmak ve bire birde çıkış anını doğru seçmek.
• Çıkışlar ve havadan gelen toplar: Ortaya çıkıp çıkmamaya zamanında karar vermek, tek dizini kaldırarak kendine alan açmak ve topu en yüksek noktada yakalamak. Bu çalışma genellikle 11-12 yaşından sonra ağırlık kazanır.
• Oyun kurma: Topu yakaladıktan sonra yere yuvarlayarak, elle fırlatarak ya da ayakla doğru arkadaşa ulaştırmak. Burada teknik kadar karar da çalışılır: kime, ne zaman, hangi yolla?
• Ayakla oyun: Geri pası ilk dokunuşta kontrol etmek, iki ayakla kısa pas vermek ve baskı altında topu güvenle uzaklaştırmak. Modern kalecinin bu yönünü libero kaleci ve ayak oyunu yazımızda anlattık.
• İletişim: "Bende", "Çık", "Adam var" gibi kısa ve net komutlar. Sesini kullanmayı öğrenen kaleci savunmayı yönetirken kendi kaygısını da azaltır.

Küçük yaşlarda bu başlıkların çoğu oyunların içine yerleştirilir: yakalama yarışları, kaleyi koruma oyunları ve iki kaleli küçük maçlar. Ergenliğe yaklaştıkça çalışmalar daha teknik hâle gelir ve maçtaki gerçek durumları canlandıran senaryolar artar. Penaltı çalışmaları da bu dönemde ağırlık kazanır; küçük yaşlarda penaltıyı bir oyun gibi tutmak, kalecinin üzerine gereksiz baskı yüklemez.

10-11 yaş için örnek bir seans

1. Isınma, el ve bilek hazırlığı: 10 dakika
2. Yakalama çalışmaları: 15 dakika
3. Düşüş tekniği: 15 dakika
4. Yer tutma ve bire bir: 10 dakika
5. Şutlarla ve küçük bir oyunla bitiş: 10 dakika

Süreler okula ve güne göre değişir; ölçü, her bölümün kısa ve tempolu geçmesidir.

0510

Güvenlik ve düşme tekniği

Kaleciye ilk öğretilmesi gereken beceri kurtarış değil, güvenli düşmektir. Yere nasıl ineceğini bilmeyen çocuk ya topa geç gider ya da kendini korumak için yanlış bir hareket yapar; ikisi de hem gole hem sakatlığa yol açabilir.

Doğru öğretimde düşüş kademeli ilerler:

1. Otururken yana gelen topu yakalayıp yan tarafa yatmak
2. Diz çökmüş hâlde yana düşmek
3. Çömelmiş hâlden alçak düşüş yapmak
4. Ayakta, kısa bir yan adımın ardından düşmek
5. Çocuk hazır olduğunda, yumuşak zeminde daha uzun uçuşlara geçmek

Her aşamada iniş gövdenin ve kalçanın yan yüzüyle yapılır. Eller topa önden gider; yere elle ya da dirsekle dayanmak, bilek ve omuz zorlanmalarına yol açabilir.

Sahada dikkat edilecekler

• Düşüş çalışmaları çim, minder ya da yumuşak bir alanda yapılmalı; sert ve aşınmış sentetik zeminde tekrar sayısı azaltılmalıdır.
• Her seansın başında el bilekleri, parmaklar ve omuzlar ısıtılmalıdır.
• Bire bir pozisyonda baş öne uzatılarak rakibin ayağına dalınmaz; kaleci yan yatarak gövdesiyle alanı kapatır, kollarıyla yüzünü korur.
• Sıkışan bir parmakta şişlik ya da ağrı geçmiyorsa antrenmanı zorlamayın; çocuk doktorunuza ya da bir uzmana gösterin.
• Sentetik zeminde dizlik, dirseklik ve uzun kollu giysi sürtünme yaralarını azaltır.
• Taşınabilir kaleler devrilmeyecek biçimde sabitlenmeli; çocuklar kale direğine ya da filesine asılmamalıdır.
• Düşüş tekniği yorgunlukla birlikte bozulur; hareket dağılmaya başladığında o çalışmayı bitirmek sakatlığı önler.
• Sıcak günlerde kaleci de saha oyuncuları kadar su içmelidir; kalede hareketsiz geçen dakikalar susuzluğu fark etmeyi zorlaştırabilir.

Kafa çarpması kalecilikte nadir ama ciddi bir durumdur. Çarpışmanın ardından çocuk iyi görünse bile o gün yeniden oyuna alınmamalı; baş ağrısı, bulantı, baş dönmesi ya da dalgınlık varsa vakit kaybetmeden doktora başvurulmalıdır. Belirtiler ve sahaya dönüş süreci için beyin sarsıntısı protokolü yazımıza bakabilirsiniz.

0610

Eldiven ve ekipman seçimi

Çocuk kalecinin ilk ve en önemli alışverişi eldivendir. Beden seçiminde amaç, eldivenin elin bir uzantısı gibi hissettirmesidir; markaların beden tabloları çoğunlukla el çevresine ya da bilekten orta parmak ucuna kadar olan uzunluğa göre hazırlanır. En güvenilir yol yine de mağazada denemektir.

• Beden: Parmak uçları eldivenin ucuna dayanmamalı, bilek bandı kaymadan oturmalıdır. Bir iki numara büyük alınan eldiven bir sezon dayansa da o süre boyunca kötü bir tutuş alışkanlığı kazandırır.
• Avuç yüzeyi: Yumuşak lateks iyi tutuş sağlar ama sentetik çimde çabuk aşınır. Antrenmanda daha dayanıklı, maçta daha iyi tutan iki ayrı çift kullanmak hem ekonomik hem pratiktir.
• Zemin ve hava: Doğal çimde daha yumuşak, halı sahada daha sert ve dayanıklı avuç yüzeyleri tercih edilebilir. Bazı lateks türleri hafif nemliyken daha iyi tutar; eldiveni nasıl kullanacağınızı üreticinin önerisine göre belirleyin.
• Parmak destekli modeller: Parmakların geriye bükülmesini sınırlayan modeller bazı çocuklara güven verir, ama eli sertleştirip topu hissetmeyi zorlaştırabilir. Gerekip gerekmediğini kaleci antrenörüyle konuşun.
• Bakım: Islak eldiveni kapalı çantada bekletmeyin; durulayıp havadar bir yerde kendiliğinden kurumaya bırakın.

Eldivenin yanında birkaç parça daha işe yarar: kalça ve uyluk bölgesi dolgulu şort ya da tayt, dizlik, dirseklik ve uzun kollu bir forma. Kalecinin forması takım arkadaşlarından ve rakipten farklı renkte olmalıdır. Kramponda ise zemine uygun, ayağı kaydırmayan bir taban yeterlidir.

İlk eldiven için pahalı bir maç modeline gerek yoktur; doğru bedende, sağlam bir antrenman eldiveni çoğu çocuğa yeter. Eldiven, kalecinin en sık yenilenen masraf kalemlerinden biridir; aylık ücretin yanında eldiven ve koruyucular için de bütçe ayırın. Beden, tutuş ve zemine göre seçim ayrıntıları için kaleci eldiveni seçimi rehberimize göz atabilirsiniz.

0710

Kaleci psikolojisi ve hatadan sonra destek

Kalecinin zihinsel işi, aynı maçta iki zor durumu yönetmektir: uzun süre topsuz kalıp dikkatini korumak ve hata yaptığında bir sonraki topa hazır olmak. Saha oyuncusunun hatası çoğu zaman oyunun akışında kaybolur; kalecinin hatası ise skora yansır. Bu yüzden zihinsel beceriler de teknik kadar çalışılması gereken bir alandır.

Dikkati canlı tutmak

Top uzaktayken de pozisyon almaya devam etmek, savunmayla konuşmak ve topun yerine göre birkaç adım oynamak kalecinin oyundan kopmasını önler. Antrenörler bunu küçük yaşta "Top nerede, ben neredeyim?" gibi basit sorularla alışkanlık hâline getirir.

Gol yedikten sonra

Bazı çocuklara kendi seçtikleri tek bir kelime yardımcı olur: "sıradaki" ya da "sakin" gibi. Golden sonra bu kelimeyi içinden söylemek, çocuğun olan biteni geride bırakıp dikkatini yeniden topa vermesini kolaylaştırır. Antrenörün golü yalnız kaleciye bakarak değil, pozisyonun başladığı andan itibaren değerlendirmesi de çocuğun hatayı doğru yorumlamasını sağlar.

Cesareti korumak

Bazı çocuklar gol yememek için çıkış yapmaktan ve topa atlamaktan kaçınmaya başlar. Antrenörün cesur ama başarısız bir denemeyi de takdir etmesi, kalecinin pasif bir oyuna çekilmesini önler. Maç öncesindeki kısa bir hazırlık rutini da güven verir: birkaç tanıdık yakalama, birkaç alçak düşüş ve savunmayla kısa bir konuşma.

Velinin tutumu

• Maç sırasında kale arkasında durup talimat vermeyin; çocuğun duyması gereken ses antrenörün ve takım arkadaşlarının sesidir.
• Eve dönüş yolunu bir maç analizine çevirmeyin; çocuk isterse kendisi anlatır.
• Takdir ederken somut olun: "O çıkışı çok cesur yaptın" demek, "iyi oynadın" demekten daha çok şey anlatır.
• Bir golün hikâyesinin çoğu zaman sahanın ortasında kaybedilen bir topla başladığını çocuğunuza hatırlatın.

Çocuğunuz maçlardan önce sık sık karın ağrısından yakınıyor, uyumakta zorlanıyor ya da eldivenlerini giymekten kaçınıyorsa bu işaretleri ciddiye alın. Önce antrenörle konuşun; bir süre sahada oynamak çoğu zaman baskıyı hafifletir. Kaygı uzun sürerse çocuk doktorunuzdan ya da bir uzmandan destek isteyin.

0810

Kaleci antrenörü olan okul nasıl seçilir?

Bir okulun "kaleci antrenörümüz var" demesi tek başına yeterli değildir. Programın ne kadar düzenli ve yaşa uygun yürüdüğünü anlamak için şu soruları sorun:

1. Kalecileri kim çalıştırıyor? Antrenörün belgesi ve özellikle çocuk kalecilerle çalışma geçmişi nedir?
2. Kaleci çalışması hangi gün ve saatte, ne kadar sürüyor; iptal edilen seanslar telafi ediliyor mu?
3. Bir seansta kaç kaleci çalışıyor? Küçük grup, her çocuğun hareketinin tek tek düzeltilebilmesi demektir.
4. Düşüşler nerede çalışılıyor: çimde mi, minderde mi, yoksa sert zeminde mi?
5. Okulda kaleciler için yedek eldiven ve koruyucu ekipman bulunuyor mu?
6. Küçük yaş gruplarında küçük kaleler ve yaşa uygun boyda, hafif toplar kullanılıyor mu?
7. Kaleci takım antrenmanında yalnız kalede mi bekliyor, yoksa pas çalışmalarında da yer alıyor mu?
8. Takımda birden fazla kaleci varsa maç süreleri nasıl paylaştırılıyor?
9. Antrenör kalecinin gelişimi hakkında veliye ne sıklıkla bilgi veriyor?
10. Kaleci seansı aylık ücrete dâhil mi, yoksa ayrıca mı ücretlendiriliyor?

İlerlemeyi gol sayısıyla değil; düşüş tekniği, yakalama güvenliği, yer tutma ve iletişimde görülen değişimle ölçün. Özenli antrenörler bu alanlarda dönem başında ve sonunda kısa gözlemler yapar ve bunları veliyle paylaşır.

Kaleci grupları bazen farklı takımlardan çocukları bir araya getirir. Böyle bir programa katılmadan önce kaleci seansının çocuğunuzun kendi takım antrenmanıyla çakışmadığından ve haftalık yükün fazla artmadığından emin olun.

Kaleci programının ücreti ilçeye, tesise ve grubun büyüklüğüne göre değişir. Bütçeyi hesaplarken forma, eldiven, koruyucu giysi ve turnuva payları gibi kalemleri de ekleyin; toplam tutarı kayıttan önce yazılı olarak istemek sonradan çıkabilecek anlaşmazlıkları önler.

Programı değerlendirirken kaleci antrenörüyle kısa bir tanışma görüşmesi isteyin; çocuğunuzla nasıl konuştuğu, size anlattıklarından daha çok şey söyler.

Okul profillerindeki Veli Sesi yorumları da karar verirken yardımcı olur. Yorumların hangi kurallarla yayımlandığını değerlendirme kuralları sayfamızda görebilirsiniz.

0910

Deneme dersinde kaleci çalışmasını değerlendirmek

Çocuğunuzun eldiveni varsa deneme dersine onu da getirin; yoksa okulun yedek eldiveni olup olmadığını önceden sorun. Rahat, uzun kollu bir üst ve dizleri koruyan bir alt giyim ilk ders için yeterlidir.

Derste kaleci seansının en az bir bölümünü kenardan izlemeye çalışın. Şu işaretler programın doğru kurulduğunu gösterir:

• Çalışmalar küçük istasyonlara bölünmüş, her kaleci kendi topuyla meşgul.
• Düşüş çalışması alçaktan başlıyor; antrenör çocuğun hazır olmadığı bir hareketi zorlamıyor.
• Toplar ve kale çocuğun yaşına uygun; küçük kaleciler büyük kalede ve ağır toplarla zorlanmıyor.
• Düzeltmeler kısa: Antrenör hareketi bir kez gösteriyor, tek bir noktaya dikkat çekiyor ve çocuğu hemen yeniden denemeye gönderiyor.
• Son bölümde kaleci, o gün çalıştığı hareketi gerçek bir şut ya da küçük bir maç içinde kullanma fırsatı buluyor.

Seansın ardından antrenörden şu sorunun yanıtını isteyin: "İlk üç ayda çocuğum için neye odaklanacaksınız?" Önce düşüş ve yakalama, ardından yer tutma gibi net bir sıralama, planlı çalışan bir antrenörün işaretidir.

Çocuğunuza da ders sonunda neyi öğrendiğini sorun. Bir hareketi kendi cümleleriyle anlatabiliyorsa, seans ona kalıcı bir şey bırakmış demektir.

İlk seanslardan sonra kalçada, omuzlarda ya da bileklerde hafif bir yorgunluk olağandır. Ağrı birkaç günde geçmiyorsa ya da bir eklemde şişlik varsa antrenöre haber verin ve çocuk doktorunuza danışın.

Bu sayfadaki listede kalecilere ayrı antrenör ve seans ayıran okulları bulabilirsiniz. İlçenizdeki seçenekleri karşılaştırın ve kaleci kursuna kayıt yaptırmadan önce ücretsiz deneme dersiyle başlayın.

1010

Velinin rolü ve evde destek

Kaleci gelişimi sabır ister; teknik aylar içinde oturur ve bazı haftalar ilerleme görünmeyebilir. Bu dönemde velinin en değerli katkısı, çocuğu başka kalecilerle kıyaslamadan kendi gelişimini görmesine yardım etmektir.

Evde yapılabilecek kısa oyunlar sahadaki programı destekler:

• Renk oyunu: Farklı renkte iki top hazırlayın ve birini atarken bir renk söyleyin. Söylenen renk atılan topla aynıysa çocuk yakalar, değilse topa dokunmaz; böylece hem tepki hem karar çalışılır.
• Tek ayakta yakalama: Tek ayak üzerinde dururken atılan topu tutmak dengeyi ve gövde kontrolünü geliştirir.
• Duvara pas: Bahçede ya da parkta duvara ayakla pas verip dönen topu ilk dokunuşta kontrol etmek, ayakla oyunu antrenman dışında da geliştirir.
• Parkta küçük maçlar: Arkadaşlarıyla oynanan küçük maçlarda kaleye geçmek, baskı olmadan yeni hareketleri denemenin en doğal yoludur.

Evde plonjon ve uçuş çalışması yapılmamalıdır; parke ya da beton zemin bu hareketler için güvenli değildir. Yaşa uygun başka fikirler için genç kaleciler için ev antrenmanı yazımıza bakabilirsiniz.

Bazı çocuklar her antrenmandan sonra öğrendiği bir şeyi ve zorlandığı bir şeyi kısaca not etmekten hoşlanır. Bu küçük kaleci defteri, haftalar içindeki gelişimi hem çocuğa hem size görünür kılar.

Maç günü çantasına yedek bir çift eldiven, su ve eldiveni silmek için küçük bir havlu koymak, son dakika telaşını önler.

Yaz aylarında açılan kısa kaleci kampları, düzenli programı tamamlayan yoğun bir tekrar fırsatı sunabilir; kayıttan önce günlük süreyi ve dinlenme aralarını sorun.

Dinlenmeyi de programın bir parçası sayın. Yoğun bir haftanın ardından boş geçen bir gün, kalecinin bileklerine ve omuzlarına en az bir antrenman kadar iyi gelir.