Video Analizden Antrenman Planı Nasıl Çıkarılır? Bulgudan Haftalık Plana

Bu sıra basit görünür. Ancak çoğu antrenör arada bir adımı atlar: bulguyu hedefe çevirmeden doğrudan drill seçer. O zaman video bir arşiv olarak kalır ve plan öncekinden farklı olmaz.

1. Bulguyu tek cümleyle yazın.
2. Bulguyu gözlenebilir bir hedefe çevirin.
3. Hedefe uygun oyun ya da drill seçin.
4. Hedefi haftaya yayın ve yükü sınırlayın.
5. Yeniden kayıt alıp kıyaslayın.

Aşağıdaki bölümler bu beş adımı sırayla açıyor.

Bu yazı video analiz yöntemi yazılarından nasıl ayrışıyor?

Sitede iki kardeş yazı var. video analiz nasıl yapılır yazısı kamera yerini, etiketlemeyi ve oyuncuya geri bildirimi anlatıyor. video analiz araçlarının seçimi ise yazılım ve veri güvenliği ölçütlerine odaklanıyor. Bu yazı o konuları tekrar etmiyor.

Burada varsayım şudur: kaydınız var ve en az bir bulgunuz çıktı. Soru da değişir. Artık "nasıl izlerim" diye değil, "bu bulguyla bu hafta sahada ne yaparım" diye soruyoruz.

Bu yüzden yazı üç şey sunar: bulgudan hedefe giden bir çeviri yolu, bir haftalık plan iskeleti ve hayalî bir örnek şablon. Ayrıca çocuklarla planlama dili için ayrı bir bölüm var.

Yani bir yazılım karşılaştırması ya da etiketleme rehberi arıyorsanız yukarıdaki iki bağlantı daha doğru adres. Plan yazmak istiyorsanız burada devam edin.

Analiz bulgusu ile antrenman hedefi arasında fark var mı?

Evet, fark var. Bulgu, videoda gördüğünüz şeydir. Hedef ise sahada değişmesini istediğiniz davranıştır. İkisini karıştırırsanız plan bozulur.

Örneğin "orta saha oyuncusu top alırken arkasına bakmıyor" bir bulgudur. "Top gelmeden önce omuz üstünden iki kez bakmak" ise hedeftir. Birincisi eksiği anlatır. İkincisi neyi çalışacağınızı söyler.

Hedef cümlesinde "daha iyi" ya da "daha cesur" gibi ölçülemeyen sözcükler varsa cümleyi yeniden yazın. Çünkü bu sözcükler üç ay sonra bile doğrulanamaz.

İyi bir bulgu hangi özellikleri taşır?

Her kesit plana girmez. Plana girecek bulgunun dört özelliği olmalıdır. Bunlar bir kılavuza değil, yoruma dayanır. Yine de sahada işe yarayan bir süzgeç sunarlar.

• Tekrar eder: Aynı davranış birden fazla kesitte, mümkünse birden fazla maçta görünür.
• Oyuncuya bağlıdır: Oyuncu bu davranışı değiştirebilir; rakibin gücü ya da zemin gibi etkenler değildir.
• Gözlenebilir: Başka bir kişi aynı kesitte aynı şeyi görür.
• Önceliklidir: Oyunun akışını en çok bu eksik etkiler.

Tek maçta bir kez görünen hata plana girmez. Çünkü tek örnek rakipten, günden ya da şanstan doğabilir. Bunu not edin ve sonraki maçta tekrar arayın.

Bir de şu ayrım var: oyuncunun seçtiği riskli ama yaratıcı bir davranış, hata değildir. Top kaybı ile iyi bir deneme farklı şeylerdir. Kesitte nedeni anlamadan davranışı hedefe çevirmeyin.

Bulgudan hedefe adım adım nasıl geçersiniz?

Çeviriyi dört kısa soruyla yaparsınız. Her soruya tek cümle yazın. Cümle uzuyorsa bulgu henüz net değildir.

1. Ne oluyor? Davranışı betimleyin, yorum eklemeyin.
2. Ne zaman oluyor? Baskı altında mı, geçişte mi, duran topta mı?
3. Ne olsun istiyoruz? Davranışı olumlu bir eylem olarak yazın.
4. Nasıl anlarız? Sayabileceğiniz ya da kesitte görebileceğiniz bir işaret seçin.

Tablodaki örnekler hayalîdir. Gerçek bir oyuncuya ya da takıma ait değildirler.

Gerçek bir kesitte bulgu daha karışık görünür. Örneğin oyuncu bazen doğru, bazen yanlış karar verir. Bu durumda "yüzde kaçında doğru yaptı?" diye bakın, çünkü tek bir hata oyuncuyu tanımlamaz. Yine de üç kesitte aynı hata görünüyorsa hedefe çevirmeye değer.

Bir haftada kaç hedefle çalışmak mantıklıdır?

Bir takım için bir ana hedef, bireysel çalışmada oyuncu başına en fazla bir hedef öneririz. Bu ölçülmüş bir üst sınır değildir.

Gerekçe basit. Aynı seansta beş şeyi birden düzeltmeye çalışan antrenör sonunda hiçbirini göstermez. Oyuncu da hangisine odaklanacağını bilemez.

Hedefin büyüklüğü de önemlidir. Çocuklar küçük ve görünür adımları daha kolay sürdürür. Bu konuyu çocuklar için hedef belirleme yazısında ayrıca işledik.

Başka hedefler listede bekleyebilir. Bir hedef iki hafta üst üste kesitte iyileşince sıradakine geçin. Böylece oyuncu her zaman neyin üzerinde çalıştığını bilir.

Ayrıca hedefi oyuncunun kendi cümlesiyle tekrar ettirin. Çünkü kendi sözleriyle söyleyebilen çocuk hedefi daha iyi hatırlar.

Hedefe uygun oyunu ya da drilli nasıl seçersiniz?

Önce şunu sorun: bulgu hangi oyun anında çıktı? Aynı anı sahada üreten bir oyun seçin. Çünkü beceri, öğrendiği bağlama yakın yerde daha kolay çalışır.

Bu yüzden çoğu hedef için dar alanlı ve kuralı değiştirmiş bir oyun, sıralı drilden daha uygun olabilir. oyun temelli antrenman yazısı bu yaklaşımın mantığını açıklıyor. küçük alan oyunları yazısı ise 3v3 ile 5v5 arası biçimleri veriyor.

Kendi sahanızda ve yaş grubunuzda deneyip ayarlamanız gerekir. Ayrıca bir biçim işe yaramazsa bulguyu değil, oyunu değiştirin.

Yani önce oyunun bulguyu gerçekten üretip üretmediğini kontrol edin. Örneğin top kaybını çalıştırmak için kurduğunuz alan çok genişse kimse baskı hissetmez. Bu yüzden alanı küçültmeden önce rakip sayısını gözden geçirin.

Haftalık plan iskeletini nasıl kurarsınız?

Plan iskeleti maç gününe göre şekillenir. Ayrıntılı bir anlatım için mikro döngü yazısı bölümüne bakabilirsiniz. Burada yalnızca hedefin hafta içindeki yerini gösteriyoruz.

Hedefi haftaya yaymak, tek seansa yığmaktan daha iyidir. Aynı davranışı iki ya da üç farklı günde, farklı biçimlerde çalıştırın. Örneğin ilk gün dar bir oyun, ikinci gün daha büyük bir oyun, maç öncesi gün çok kısa bir hatırlatma kullanın.

• Maçtan sonraki gün: kaydı izleyin, yükü hafif tutun.
• Haftanın ilk antrenmanı: hedefi tanıtın ve ölçülü şiddette çalışın.
• Haftanın ikinci antrenmanı: hedefi oyun içinde deneyin.
• Maç öncesi gün: kısa ve düşük şiddetli bir hatırlatma yapın.

Profesyonel verilerde maça yakın günlerin daha düşük yüklü olduğunu bildiren çalışmalar var (Malone ve arkadaşları, 2015). Ancak çocuk takımı için bu bir plan şablonu değil, yalnızca yön gösteren bir bilgidir.

Haftalık toplam süreyi ayrıca kontrol edin. yaşa göre haftalık program rehberi yazısı yaşa göre seans sayısını tartışıyor.

Plana girmeyen bulgularla ne yaparsınız?

Bir kayıttan genellikle beş altı bulgu çıkar. Hepsini plana yazmak mümkün değildir. Bu yüzden bir bekleme listesi tutun ve her bulguyu iki soruyla tartın.

Birinci soru: oyuncu bunu değiştirebilir mi? İkinci soru: değişirse oyun belirgin biçimde iyileşir mi? İki cevap da evetse bulgu plana girer. Cevaplardan biri hayırsa listede bekler.

Yine de antrenörün zamanını en değerli bulguya ayırmasına yardım eder. Ayrıca oyuncuya "neden bunu seçtik?" sorusunun cevabını verir.

Video analiz antrenman planı şablonu neye benzer?

Aşağıdaki şablon hayalîdir; gerçek bir takıma ya da oyuncuya ait değildir. 7v7 oynayan, yaklaşık 10-11 yaşında bir grup varsaydık. Her alanı kendi takviminize göre değiştirebilirsiniz.

Şablonda süre yer almaz; süreyi yaşa, hava durumuna ve antrenman saatine göre siz belirleyin.

Dört haftalık hayalî bir akış nasıl işler?

Şimdi aynı bulguyu dört haftaya yayalım. Takım ve oyuncular hayalîdir; amaç, ölçü ve hedefin birlikte nasıl ilerlediğini göstermektir.

Bu tablo bir kanıt değil, bir örnektir. Yine de iki ilke taşır: ölçüm başta ve sonda yapılır, ortada ise oyuncu denemeye odaklanır.

Ayrıca hafta 2 ile hafta 3 arasında bir kayıt almayın. Her hafta kayıt almak antrenörün zamanını yer ve oyuncuya baskı hissi verebilir. İki üç ölçüm çoğu zaman yeter.

Takım planı ile bireysel plan nasıl dengelenir?

Çoğu amatör takımda her oyuncu için ayrı seans kurmak mümkün değildir. Çözüm, ortak oyunun içine bireysel görevi yerleştirmektir. Örneğin takım hedefi "top kazanınca öne bakmak" ise, bir oyuncunun ek görevi "omuz üstünden bakmak" olabilir.

Böylece herkes aynı oyunu oynar, ancak her oyuncu kendi hedefine bir küçük kural ekler. Antrenör de tek bir kurulumla birden fazla davranışı izler.

• Takım hedefi tek ve herkesin bildiği bir cümle olsun.
• Bireysel görev bir kelimelik ipucuyla hatırlansın.
• Bireysel görevi başkalarının önünde hata gibi anlatmayın.
• Görev dönüşümlü gelsin ki hiçbir çocuk etiketlenmesin.

Küçük yaş gruplarında bireysel görevin sayısı bile iki üç oyuncuyu geçmesin. Çünkü çocuklar aynı anda çok sayıda kural taşıyamaz. Saha deneyimimiz bunu gösteriyor, ancak ölçülmüş bir sınır değildir.

Planı yazarken kimseyi öne çıkarmayın. Ayrıca bireysel görev çocuk için bir ödül ya da ceza gibi görünmemelidir. Bu yüzden görevleri oyun kuralı gibi anlatın.

Aynı hedefi hafta boyunca nasıl tekrar ettirirsiniz?

Beceri çalışmasında iki ilke yardımcı olabilir: değişken pratik ve seyrek ama anlamlı geri bildirim. Bunları sahada basit bir kuralla kullanırsınız.

Önce geri bildirim sıklığına bakalım. Winstein ve Schmidt (1990) çalışmasında, bilgiyi her denemede alan gruba göre bilginin yalnızca bir bölümünü alan grup, sonradan yapılan hatırlama testinde daha iyi sonuç vermiştir. Çalışma laboratuvar görevleriyle yürüdü. Futbolda ve çocuklarda doğrudan karşılığını inceleyen araştırma sınırlıdır.

Sahaya çıkarım şudur: her tekrarda durdurmak yerine birkaç tekrar izleyin, sonra tek ve kısa bir geri bildirim verin.

Değişken pratik için aynı hedefi farklı alan boyutu, farklı rakip sayısı ya da farklı başlangıç noktasıyla çalıştırın. Böylece çocuk davranışı yalnızca tek koşulda değil, birkaç koşulda dener.

Antrenör ipucunu nasıl söylersiniz?

Motor öğrenmede en çok çalışılan konulardan biri dikkat odağıdır. Wulf (2013) derlemesi, hareketin etkisine odaklanan dış odağın, vücut hareketine odaklanan iç odaktan çoğu çalışmada daha iyi performans ve öğrenme verdiğini bildirir. Derleme farklı görevleri, beceri düzeylerini ve yaş gruplarını kapsar.

Bunu futbola çevirirken dikkatli olmak gerekir. Derlemedeki görevlerin çoğu futbol dışından geliyor.

Yine de bir uyarı gerekir. İç odak ipuçları da bazen işe yarar, özellikle bir hareketi ilk kez öğrenen çocuk için. Ancak tek ipucu verin ve oyuncu rahatlayınca dış odağa geçin.

Kısa, tek fikirli ve olumlu bir ipucu seçin. Böylece oyuncu düşünce yükü artmadan denemeye devam eder.

Hangi drille bulguyu sahaya taşırsınız? (Drill 1)

İlk örnek "baskı altında top kaybı" bulgusu için.

• Kurulum: 20 x 15 m alan, 4v4 ve iki küçük kale. Çocuk sayısı fazlaysa bir yedek oyuncu dışarıda bekler.
• Amaç: Rakip yaklaşırken topu güvenli bir yöne taşımak ya da paslamak.
• Kural: Her takım ilk turda en çok iki dokunuş yapar. Topu kaybetmeden üç pas yapan takım ek puan alır.
• İlerleme: Alanı biraz daraltın. Sonra dokunuş sınırını üçe çıkarıp serbest oyuna geçin.
• Sık hata: Dokunuş sınırı yüzünden oyuncunun topu ilk bakışta kaçırması. Sınırı öğretmek için kullanın, ceza için değil.

Turları kısa tutun ve turlar arasında su molası verin. Ayak bileği, diz ya da kasık ağrısı bildiren çocuğu hemen oyundan çıkarın.

Ayrıca grup büyükse iki ayrı alan kurun. Çünkü kalabalık alanda topa dokunma sayısı düşer ve çocuklar sıra beklemekten sıkılır. Böylece her çocuk hedef davranışı daha çok dener.

Bulguyu hangi ikinci drille pekiştirirsiniz? (Drill 2)

İkinci örnek "boş alanı görmeme" bulgusu için.

• Kurulum: 25 x 20 m alan, üç bölge. Her bölgede iki oyuncu, orta bölgede bir fazla savunmacı.
• Amaç: Pas almadan önce çevreyi taramak.
• Kural: Top oyuncuya gelmeden önce oyuncu omuz üstünden en az bir kez bakar. Antrenör ya da yardımcısı bakış sayısını sayar.
• İlerleme: Önce yalnızca bakış sayısına odaklanın. Birkaç tur sonra savunmacı sayısını artırın ve bölgeler arası geçiş kuralını ekleyin.
• Sık hata: Oyuncunun bakışı bir tören gibi yapıp boş alanı gerçekten aramaması. Turdan sonra "ne gördün?" diye sorun.

Yani amaç bakmak değil, bakarak karar vermektir. Bu yüzden turdan sonra bir iki oyuncuyla kısa konuşun ve cevapları dinleyin. Ayrıca oyuncu hedefi yanlış anlıyorsa kuralı yeniden anlatın.

Sahayı tarama becerisinin ölçülmesi ve sınırları için ayrı bir yazımız var: sahayı tarama becerisi.

Video analiz antrenman planı çocuk için nasıl yazılır?

Çocuk planında dil kısadır, ton destekleyicidir ve hedef yalnızca bir davranıştır. "Hatalı", "yanlış" ya da "kötü" yerine "bu kez bunu deneyelim" gibi cümleler seçin.

Küçük çocuklarda plan sonuca değil, denemeye dayanır. "Gol attın mı?" yerine "kaç kez boş alana baktın?" sorusu daha doğru bir ölçüdür.

Mevki konusunda sınır koymak gerekir. Çocuğu erken yaşta tek mevkiye kilitlemenin tartışması için 12 yaşında mevki belirleme yazısına, taktik içeriğin yoğunlaştığı yaşlar için U13-U15 taktik eğitime geçiş yazısına bakın.

Çocuk ve ergende plan hangi güvenlik sınırlarını taşır?

Plan, çocuğun toplam yükünü aşmamalıdır. Dünya Sağlık Örgütü, 5-17 yaş arası çocuk ve ergenler için günde ortalama 60 dakika orta ve şiddetli fiziksel aktivite önerir. Bu hedefi yalnızca futbol antrenmanıyla karşılamak gerekmez.

• Her seansın şiddetini çocuğa sorun. Basit bir zorluk puanı için yoğunluk kontrolü ve RPE skalası yazısına bakın.
• Haftada en az bir tam dinlenme günü bırakın.
• Aynı hareketin tekrar sayısını sınırlayın; bir hedef için seans başına kısa turlar yeter.
• Ağrı bildirimini "videoda hata" konusuna çevirmeyin. Çocuk ağrı söylerse çalışmayı bırakın.
• Ekran süresini kısa tutun; video izlemek sahadaki yükün yerini tutmaz.

Uykunun ve okul yükünün planı nasıl etkilediğini okul, antrenman ve dinlenme dengesi yazısında bulabilirsiniz. Süreklilik, yorgunluk ve moral kaybı belirtileri için aşırı antrenman belirtileri yazısı iyi bir kontrol listesidir.

Yaralanma ya da sürekli ağrı durumunda planı değil, doktorun kararını izleyin.

Haftalık plana hangi notları eklersiniz?

Plan yalnızca drillerden oluşmaz. Haftanın sonunda bakacağınız birkaç not satırı, bir sonraki planı belirler. Defteriniz kısa olsun; uzun defter doldurulmaz.

• Seans süresi ve çocuğun verdiği zorluk puanı.
• Hedef davranışın kaç kez denendiği (yaklaşık sayım).
• Oyuncunun kendi cümlesiyle bir gözlemi.
• Ağrı, uyku ya da moral hakkında kısa bir not.

Zorluk puanı için çocuğa uygun, resimli bir ölçek kullanın. Ayrıntıyı yoğunluk kontrolü yazımızda bulabilirsiniz. Yani amaç tek bir doğru sayı bulmak değil, haftadan haftaya eğilimi görmektir.

Kısa notlar planın "neden işe yaradı" ya da "neden işe yaramadı" sorusunu cevaplar. Ayrıca bir antrenör değiştiğinde bile planın izini sürmeyi kolaylaştırır.

Plan işe yaradı mı nasıl anlarsınız?

Yeniden ölçüm, planın ayrılmaz parçasıdır. Aynı kamera açısını, aynı oyun biçimini ve aynı sayım kuralını kullanın. Aksi halde iki kesit arasındaki fark planın mı, koşulların mı sonucu olduğunu bilemezsiniz.

Örneğin ilk kayıt sabit tribünden, ikincisi sahanın bir köşesinden gelmişse sayılar kıyaslanamaz. Bu yüzden kamera yerini bir kez belirleyin ve plana yazın.

• Aynı etiket ve aynı tanımla sayın.
• Mümkünse farklı gün ve farklı rakiple iki ya da üç maça bakın.
• Sayıyı kesitle birlikte okuyun; sayı tek başına kanıt değildir.
• Oyuncunun kendi anlatımını da dinleyin.

Tek maçın verisi yanıltabilir. Rakibin gücü, zeminin durumu ve oyuncunun o günkü hâli sonucu değiştirebilir. Bu yüzden "iyileşti" demeden önce en az iki ölçüm bekleyin.

Ancak beklemek hareketsiz durmak demek değildir. Bu arada oyuncuya küçük başarıları gösterebilirsiniz. Böylece motivasyon korunur.

Sayı değişmese bile oyuncunun daha bilinçli denediğini kesitte görebilirsiniz. Böyle durumlarda hedefi bırakmayın; ilerleme basamaklarını küçültün.

Video analiz antrenman planı ne zaman gözden geçirilir?

Üç durumda planı değiştirin: hedef iki ölçümde tutmuşsa, hedef iki üç hafta hiç ilerlememişse ya da oyuncu planı ağır bulmaya başlamışsa.

Plan bir sözleşme değildir. Sahada gördükleriniz ile videoda gördükleriniz çelişirse, sahada ve oyuncuda gördüğünüze önem verin.

Planı oyuncu ve veliyle nasıl paylaşırsınız?

Plan paylaşımı kısa ve açık olmalıdır. Oyuncuya "bu hafta tek şeye bakıyoruz" demek, uzun bir değerlendirme okumaktan daha etkilidir.

Veliye ise hedefi, süreyi ve ölçüyü bir paragrafta anlatın. Başka çocuklarla karşılaştırma yapmayın ve videoyu izinsiz paylaşmayın.

Bir futbol okulunun planlama ve iletişim şeffaflığından memnun değilseniz önce antrenörle konuşun. Çözüm bulamazsanız futbol okulu şikayet sayfası sizi yönlendirir.

• Hedefi tek cümleyle söyleyin.
• Ölçünün nasıl çalışacağını anlatın.
• Çocuğa yük bindirmeyecek bir ev çalışması önerin.
• Gelişimi çocuğun kendi eski haliyle kıyaslayın.

Paylaşım sonrasında oyuncunun sorusu varsa cevaplayın ve gerekirse hedefi birlikte güncelleyin. Çünkü plana sahip çıkan oyuncu çalışmayı daha ciddiye alır.

Plan hazırlarken en sık hangi hatalar çıkar?

Aşağıdaki hatalar kanıta dayalı bir sıralama değildir. Sahada sık gördüğümüz örüntülerdir ve çoğu kolay düzelir.

• Çok hedef: Aynı hafta beş davranışı birden düzeltmeye çalışmak.
• Bulgusuz drill: Videodaki soruyu unutup alıştığınız drili yapmak.
• Tek maç yargısı: Bir kesite bakıp oyuncuya etiket yapıştırmak.
• Yük ihmali: Maç yoğun haftada ek çalışma eklemek.
• Yeniden ölçmemek: Planın işe yarayıp yaramadığını hiç kontrol etmemek.
• Çocuğu dışarıda bırakmak: Planı oyuncuyla konuşmadan uygulamak.

Hataların birçoğu aynı nedenden çıkar: antrenör hız ister, plan ise sabır ister. Küçük, ölçen ve tekrar eden adımlar bu yüzden daha sağlam sonuç verir.